Czujemy wdzięczność za możliwość współpracy z Panem profesorem w zakresie ochrony dzieci pozbawionych opieki rodzicielskiej. Dziękujemy za wkład Pana profesora (obok profesora Seweryna Szer i profesora Andrzeja Stelmachowskiego) w nowelizację Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, która doprowadziła do możliwości pełnej adopcji oraz tzw. zgody blankietowej. Prawna ochrona dzieci była profesorowi bardzo bliska.
Profesor wraz z siostrą Teresą współpracował z Towarzystwem w tworzeniu systemu godnego, transparentnego, zgodnego z prawem i społecznym oczekiwaniem, powierzania dzieci do adopcji, co doprowadziło do uruchomienia w roku 1960 w ramach TPD w Warszawie, pierwszego Ośrodka Adopcyjnego w Polsce. Ośrodek ten działa do dzisiaj, na nim wzorowały się kolejne. Do tej pory nie wymyślono lepszej instytucji, która w profesjonalny sposób powierzałaby osierocone dzieci do nowych rodzin.
Rodzinę Pana profesora prosimy o przyjęcie wyrazów współczucia.
